مارسل دوشان ايران درگذشت
«سيدهادي ميرميران» ظهر امروز پس از گذران يك هفته بيهوشي، در بيمارستاني در آلمان درگذشت.
به گزارش خبرنگار بخش هنرهاي تجسمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين هنرمند معمار و شهرساز كه از 16 فروردينماه به آلمان سفر كرده بود تا از ناحيهي ستون فقرات مورد عمل جراحي قرار گيرد، ظهر امروز در فرانكفورت درگذشت.
پيكر اين معمار ايراني كه سالهاست بهخاطر تودهيي در ناحيهي كليه قادر نبود بدون عصا و ويلچر راه برود، روز جمعه ازسوي سفارت جمهوري اسلامي ايران در آلمان به تهران بازگردانده خواهد شد.
ميرميران مشاور مادر شهر بم - پس از زلزله - بود، تا همين روزهاي آخر طرح توسعه بارگاه شاهچراغ روي ميز كارش پهن ميشد و بازسازي محوطه ارگ كريمخاني شيراز را در دست كار داشت.
سيدهادي ميرميران 36 سال زندگي حرفهيي خود را پس از فراغت از تحصيل در دانشگاه تهران، براي تدريس معماري در دانشگاههاي علم و صنعت ايران، شيراز، همدان و تهران و طراحي و اجراي پروژههاي صنعتي و معماري صرف كرده بود و بهرغم سالها بيماري، محل زندگياش را همان اتاق كارش انتخاب كرده و تا روزهاي آخر حياتش به مديرت اجرايي و طراحي معماري و شهرسازي مشغول بود.
ازجمله فعاليتهاي وي كه عنوان مارسل دوشان ايران به او اطلاق ميشد، به ارايهي طرحهايي چون طراحي مجموعهي بهارستان واقع در ميدان بهارستان تهران، ساختمان كانون وكلاي دادگستري مركز، سركنسولگري ايران در فرانكفورت و نيز طرح احياي مجموعهي كريمخان ميتوان اشاره كرد.
وي آخرين نشان افتخارش را از دستان سيدمحمد خاتمي گرفته بود.
سخنانی از هادی میرمیران:
هادي ميرميران:
«خاتمي» فرهنگ را چاشني سياست داخلي و ديپلماسي خارجي كشور كرد
سيدهادي ميرميران معتقد است: خاتمي به لحاظ دانش، تفكر و عمل، يك انسان فرهنگي برجسته است.
اين مدرس دانشگاه و معمار برجستهي كشور در گفتوگويي با خبرنگار بخش هنرهاي تجسمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، از طرح بحث گفتوگوي تمدنها توسط سيدمحمد خاتمي ياد كرد و آنرا داري جنبهي قوي در مقياس جهاني دانست.
وي افزود: طرح بحث جامعهي مدني نيز از سوي ايشان، از يك زاويه، داراي جنبه فرهنگي مهمي به حساب ميآيد؛ چراكه در چنين جامعهاي، زمينهي رشد فرهنگي، بهمراتب فراهمتر است؛ در سخنرانيها و ملاقاتهاي داخلي و خارجي ايشان هم رد پاي يك ديد فرهنگي را ميتوان احساس كرد .
به گمان اين طراح و معمار برجستهي كشور، خاتمي در طول هشت سال رياست جمهوري خود، بهنوعي، چاشني فرهنگ را در سياست داخلي و ديپلماسي خارجي كشور وارد كرد.
ميرميران با استناد به پيگيري ديدگاههاي فرهنگي ازسوي خاتمي، بهعنوان نمونه، به اجراي دو برنامه در دو وزارتخانهي مسكن و شهرسازي و امور خارجه اشاره كرد و متذكر شد: در وزارت مسكن و شهرسازي، در بازسازي شهر زلزلهزدهي بم، به حفظ هويت و فرهنگ معماري و شهرسازي بم اهميت زيادي داده شد و در وزارت امور خارجه نيز در برنامهريزي، طراحي و ساخت دفاتر نمايندگي ايران در خارج از كشور، به انعكاس صحيح اصول و مباني فرهنگ و معماري ايران در اين بناها، توجه جدي صورت پذيرفت.
ميرميران كه به وي "مارسلدوشان" ايران نيز عنوان دادهاند و چند ماه پيش نشان درجهي يك فرهنگي را دريافت كرده است، تصريح كرد: پيگيري ايجاد مراكز فرهنگي كه نمونهي شاخص آن ساختمان جديد كتابخانهي ملي ايران است، گسترش نشريات و بالا رفتن سطح آزادي بيان در آنها، تجليل و تقدير بيشتر از هنرمندان و ديگر شخصيتهاي فرهنگي، توسعه و پشتيباني از مراكز فرهنگي مانند خانهي هنرمندان اسران و پشتيباني از برنامههاي متنوع فرهنگي و هنري كشور، از ديگر اثرات ديگاه فرهنگي ايشان است.
هادي ميرميران:
اگر از معماري امروز جهان استفاده نكنيم، از قافلهي تمدن عقب ماندهايم
چند پله كوتاه بالا و پايين و مسير طرح و ماكت و پلاتهاي معماري، و بعد اتاقي در انتهاي راهرو كه دختر عشاير با چارقدي سرخ و با چشمهايي زنده اما غمگين، از ميان قاب نگاهت ميكند، اتاقي پاك و مختصر، ميز كار، خط كش، شابلن، مداد و انبوهي كتاب معماري و شعر، در گوشهاي ديگر تخت استراحت استاد.
روي ميز كار نقشهاي پهن است و جاي دستهايي مشغول به كار و سرانگشتاني توانا كه او را جزو برجستهترين معماران ايران كرد. اينجا اتاق كار و زندگي «هادي ميرميران» است.
به گفتهي خيليها او مارسل دوشان ايران است. تصاوير ماكتهاي ساختمانهاي اجرا شده و نشده، خود حاكي از اين مدعاست.
سالهاي 1345، 46 و 47، آن روزهايي كه مهندس هوشنگ سيحون رييس دانشكدهي هنرهاي زيباي دانشگاه تهران بود و به هر بهانهاي دانشجويان را جريمه و وادارشان ميكرد تا معماري ايران را بشناسند، دانشجويان را مجاب به رلوه - اندازهگيري و تهيه نقشه - از بناهاي معماري ميكرد؛ از قرهكليساي ماكو، كليساي جلفا گرفته تا ارگ عليشاه و ...؛
مسجد عاليقاپوي اصفهان نصيب ميرميران شد.
طرحهاي فانتزي، تخيلي و ايدههاي بلندپروازانهي او را سال پايينيهاي دانشكده بهخوبي به ياد دارند.
دانشجويي كه بيشترين مدال، نشان و جايزهي دانشكده را از آن خود ميكرد.
سال 1347 و پس از پايان تحصيل، فعاليت حرفهيياش را آغاز كرد و با تاسيس شركت ملي ذوب آهن ايران - اصفهان، 10 سال مسؤول كارگاه معماري و آتليهي طراحي معماري و شهرسازي اين شركت شد.
پس از انقلاب وزير مسكن و شهرسازي وقت - مهندس سراجالدين كازروني - از هادي ميرميران كمك گرفت و طرح جامع منطقه و شهر اصفهان را به او سپرد. او شهر جديد بهارستان را طراحي كرد.
ميدان كهنهي محل زندگي كلميان اصفهان، حوالي مسجد جامع بود، ميرميران طرحي جديد براي اين ميدان ارايه داد؛ ميگويند نقطه عطف اصفهان از آنجا بسته شده است.
ميرميران معتقد است: معماري كه امروز در كشور داريم، شايستهي مقام و منزلت تاريخي ما نيست. ما از گذشته در دو عرصهي شعر و معماري بسيار موفق بودهايم. در معماري جزو يكي از كشورهايي هستيم كه بزرگترين ميراث معماري و تاريخي را دارد. سه هزار سال معماري پيوسته داريم كه تمام اين سالها جزو بهترين نمونههاي معماري جهان بود؛ اما از اواخر دورهي قاجار تا امروز، بيشترين مصرفكنندهي معماري كشورهاي پيشرفته غربي شده و خود نتوانستيم سهم مهم و حتا كوچكي را در معماري معاصر جهان داشته باشيم.
او عوامل زيادي را دخيل دانسته و ميگويد: معماري برخلاف شعر، به امكانات مالي محتاج است. بايد كارفرما و صاحب كاري باشد كه يك كار معماري بهوجود آيد؛ در ده - پانزده سال اخير بارقههايي بهوجود آمده و وضعيت رو به بهبود است.
او تاكيد دارد: ميراث بزرگ معماري داريم و ضروري است به آن توجه كنيم. علاوه بر آن، بايد به دستاوردهاي معماري روز دنيا توجه داشته باشيم.
ميرميران در ديدار اعضاي بخش هنرهاي تجسمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) از كمرغبتي مردم نسبت به بافتهاي تاريخي ميگويد. به گمان او بافتهاي تاريخي ايران، امروز به محل اسكان اقشار كمدرآمد يا مهاجر تبديل شده است و خانوادهي اصيل شهري هم يا بهطور كامل از اين بافتها خارج شدهاند يا در حال خارج شدن هستند.
بنابراين بافتهاي تاريخي روز به روز به ضرر اقشار قديمي و باسابقهتر تغيير ميكند. همين امر رانده شدن بيشتر مردم را از اين بافتها موجب ميشود؛ در يك مقطع، بهاي لازم را به بافتهاي تاريخيمان نداده و كار نكرديم كه آنها را شايستهي زندگي امروز قرار دهيم. بايد تحولي انجام ميداديم كه بافتهاي تاريخي كشور بافتهاي مطلوبي باشد. درحاليكه بافتهاي تاريخي در همه جاي دنيا گرانترين مناطق است، اما مردم ما از اين بافتها فرارياند، چراكه كار لازم در بهروز و بههنگام كردن بافتهاي تاريخيمان انجام ندادهايم.
مسابقهي طراحي فرهنگستانهاي جمهوري اسلامي ايران در سال 1373 هنوز در خاطرهها جا دارد.
جايزهي نخست و مقام اول اين مسابقه به طراحي او - برج سهتايي بلندي كه دروازهي علم ميانهي آن جا داده شده بود ـ تعلق گرفت؛ اما هنوز هيچكس نميداند چرا طرح پنجم اجرا شد كه البته هنوز نيمهكاره مانده است.
از همان روزهايي كه ناراحتي در كليهاش پيدا شد، ديگر ميرميران بدون عصا يا ويلچر راه نرفته است، اما تا وقتي به اتاق ساده و كوچك او در گوشه ساختمان شركت پويا و پر رفت و آمدش نقش جهان - پارس نرفته باشي، باور نميكني كه روي ويلچر مينشيند و ساعاتي طولاني را روي تخت ميگذراند و چنين طرحهايي ميآفريند.
مديريت قاطع و حضور مستمر و با وسواسش در جلسات كه اين روزها در اتاق خودش تشكيل ميشود، حاكي از اين امر است.
خودش ميگويد: آرزوي هر طراحي است كه كاري كه ميكند ساخته شود، اما متاسفانه در كشور، خيلي كارهاي خوب روي كاغذ مانده است.
از حدود 15 سال پيش مسابقات معماري آغاز شده، امر پسنديدهاي است كه كارهاي خوب با مسابقه انتخاب شوند؛ اما متاسفانه غالبا به نتايج آن وفادار نميماندند.
ميرميران اكنون مشاور مادر شهر بم است؛ طرح توسعه شاهچراغ روي ميز كارش پهن است و بازسازي محوطه ارگ كريمخاني شيراز را در دست كار دارد.
فانتزيهاي جوان پوياي دهه 40، اكنون اجرايي، ساده، بيپيرايه و موفقتر از پيش است. ساختمان كانون وكلاي دادگستري مركز، با اجراي نماي مسعود عربشاهي حكايت از آن دارد.
مدرس دانشگاههاي علم و صنعت، هنر معماري تهران، همدان و شيراز، از تاليف و ترجمهي كتابهاي معماري گلايه دارد.
او ميگويد: يكي از نقايصمان در ترجمهي آثار معماري است. به آن تعداد كه جامعه نياز دارد ترجمهاي صورت نگرفته است؛ اين نقيصه ناآشنايي دانشجويان و معماران را با مسائل روز و مهم دنيا در پي دارد.
بايد توجه داشته باشيم كه اگر از معماري امروز جهان استفاده نكنيم، از قافلهي تمدن معماري عقب ماندهايم.
كسب 27 جايزهي عموما نخست، تقدير، لوح، نشان و مدال و تاليف حدود 10 مقاله در زمينههاي مختلف معماري و نيز دهها سخنراني در دانشگاهها و مجامع مهم و معتبر دنيا، اين فارغالتحصيل ممتاز دانشگاه تهران را جزو برترينهاي معماري ايران كرده است.
بهتازگي رييس جمهوري اسلامي ايران نشان درجهي 1 هنري كشور را به وي اعطا كرد.
